1 Şubat 2014, Cumartesi günü İstanbul'da gerçekleşen 1. Paylaşım Ekonomisi Buluşması'nda dinlediğimiz girişimleri tanıtmaya devam... Öncekiler burada ve burada. Bugün sıra TutumluAnne, BookSerf, Giysi Takası ve Freecycle'da...

1 Şubat 2014, Cumartesi günü İstanbul'da gerçekleşen 1. Paylaşım Ekonomisi Buluşması'nda dinlediğimiz girişimleri tanıtmaya devam... Bugün sırada Uyanma Saati, Fonla Beni, Askıda Ne Var ve Civarda Bul var...

Geçen haftasonu yapılan 1. Paylaşım Ekonomisi Buluşması'nı biraz daha açalım bakalım. Dinlediğimiz sunumları sırasıyla özetliyorum... Bugün OuiShare, BiAyda ve ShareMyFare'in günü...

Nedenine ister küresel ekonomik kriz deyin, ister çevre krizi, paylaşım ekonomisi diye bir kavram var ki, son yıllarda aldı yürüdü... Öyle yürüdü ki, bir grup marjinalin sahiplendiği bir şey olarak burun kıvırılmak yerine, The Economist, Forbes, Time gibi dergilerde "dünyayı değiştirecek fikirler" arasında sayılmaya başladı. Serkan Kurtuluş, kısa süre önce Paylaşım Ekonomisi web sitesini ve Biz Paylaşıyoruz Facebook grubunu kurarak, bütün bu girişimlerin bir araya gelmesine önayak oldu. 1 Şubat 2014, Cumartesi günü, İstanbul Kadıköy'de, Maçkolik Complex'in ev sahipliğinde büyük bir buluşma gerçekleşti...

Güzel bir haberim var size: Zehirsiz Ev bundan böyle haftasonları Yeşil Gazete sayfalarına konuk olacak. Dün yayımlanan ilk yazımda, geçen cumartesi Don Kişot Sosyal Merkezi'nin Kafa Açan Cumartesiler etkinlikleri kapsamında yaptığımız temizlik atölyesini anlattım. Yazının tamamı burada...

Sizden gelen soruların arasında, “Boraks zehirli değil mi?” “Kül suyu güvenli mi?” veya “Zehirsiz ev diye bir şey olabilir mi?” gibilerine sıklıkla rastlıyoruz. Büyük itiraf: Zehirsiz ev diye bir şey yok. Çünkü bütün bu soruların yanıtı, zehri nasıl tanımladığınıza bağlı. Gündelik hayatımızda hiç düşünmeden kullandığımız sıradan maddeler bile yeri geldiğinde zehir sınıfına girebiliyor. Mesela sofra tuzu, bir seferde çok fazla tüketilirse insanı öldürebiliyor. Saf içme suyu, aşırı miktarda içilirse “kafa” yapabiliyor. Peki bu durumda neyi zehir kabul edeceğiz?

Zehirsiz Ev’de felaket tellallığı yapmaktan hoşlanmıyoruz, biliyorsunuz. Gündelik hayatımızdaki zehirli maddelerden arınırken “balatayı sıyırmamaya” özen gösteriyoruz. Şiarımız, “takıntı yapmadan, paniğe kapılmadan.” Ama bazı maddeler var ki, “Benden uzak dur!” diye adeta bağırıyor. Formaldehit, bu maddelerden biri. Biyoloji laboratuvarlarında bulunmuş olanlar, organik dokuların, organ parçalarının saklandığı bu keskin kokulu, sarımsı sıvıya aşinadır. Buharı solunduğunda burun mukozasını tahriş eder. Öyle zehirlidir ki, sadece cilt temasıyla bile kana karışabilir. Uzun süre maruz kalındığında egzema ve alerjik tepkilere yol açabilir. Ayrıca kanserojen olduğu kanıtlanmıştır. En çok da lösemiye yol açar. Formaldehitin yakın zamana kadar dünyanın en çok satan çocuk şampuanlarından birinde bulunduğunu biliyor muydunuz?

Geçen gün “gömülü enerji” kavramından bahsetmiştik. Acaba daha basit, gündelik eşyalar için de gömülü enerji hesaplaması yapamaz mıyız? Örneğin, sıfır enerjili bir cep telefonu üretilebilir mi? Ya da bir mobilya? Bu soruların çoğuna “evet” yanıtı verilebilir, ancak önce sizi iki kavramla daha tanıştırmak istiyorum: Yukarı dönüşüm ve beşikten beşiğe tasarım...

Kabak, kereviz, enginar ayıkladınız ve deriniz renk değiştirdi! Okuyucumuz Mualla Görkey, bu sorun için çok basit ve doğal bir çözüm önerdi.