Geçtiğimiz haftalarda dibi tutmuş tavaları, tencereleri temizlemek için hem ağır kimyasallar kullanmanızı gerektirmeyen, hem de bileğinizi yormayacak bir yöntem paylaşmıştım. Bu yöntem bir hayli tutuldu ve peşinden gelen sohbetlerde sürekli gündeme gelen bir diğer temizlik maddesi oldu: Kül suyu.

Ne çok çalışıyoruz. Ne yoğun gündemimiz... Birçoğumuz, yapılacak işler listemizdeki acil maddeleri temizlemeye çalışmaktan kendimize vakit ayıramıyoruz. Hal böyle olunca, içimizdeki o derin boşluğu doldurmayı vaat eden bütün reklam sloganları kendimizi şımartmak üzerine: "Çünkü ben buna değerim." "Şımart kendini." "Bir iyilik yap kendine!" Diğer taraftaysa, şiarı "İyilik yap, denize at" olan bir grup insan var...

Evimizde kullandığımız çeşit çeşit fırça var. Diş fırçası, mutfak fırçası, düşünmek istesek de istemesek de tuvalet fırçası... Bu fırçalar genellikle nemli kalan, dolayısıyla da yosun, küf ve bakteri oluşumu için biçilmiş kaftan fırçalar. Temizlenmeleri epey güç, ama gereksiz çöp üretmemek konusunda da hassasız. Fırçalar henüz faydalı ömürlerini tamamlamamışsa ne yapacağız?

Geçen hafta çok mu yoğurt yapmışız, fazla mı süt içmişiz, bilmiyorum, Aysun the Sütçü’nün sütü yarı yolda bitiverdi. Mahalle bakkalımız günlük süt satmadığından, iki sokak ötedeki bakkala gittim. Normalde bez torbam yanımda olur. Ya da en azından evden kullanılmış poşet götürürüm; ama nasılsa unutmuşum. Sütü alırken bir yandan düşünüyordum: Şimdi bakkal kancadan gıcır bir poşet kopartacak, sonra maharetli bir üfleyişle açacak... Off! Dayanılmaz bir suçluluk duygusu!

1 Şubat 2014, Cumartesi günü İstanbul'da gerçekleşen 1. Paylaşım Ekonomisi Buluşması'nda dinlediğimiz girişimleri tanıtmayı -uzun bir aradan sonra, nihayet- bitiriyorum... Bugün sıra Yeryüzü Derneği, Zumbara, Eşya Kütüphanesi ve Ekolojik Gezgin'de...

Bir toplantı sonrası bir grup arkadaş sohbet ediyorduk. Gerçek Temizlik ekibimizden Aybike bana dedi ki, "Ben geçenlerde bir fırın tepsisinin dibini öyle kötü yaktım ki, temizlemeye uğraşmaktansa atayım daha iyi diye düşündüm. Sonra senin söylediğin bir şey aklıma geldi!" Adımız temizlikçiye çıktı bir kere. Şimdi ben böyle anlatınca siz zannediyorsunuz ki, biz inanılmaz derecede titiz ve hamarat insanlarız ve bir araya geldiğimizde yalnız ekolojik temizlik sohbeti yapıyoruz...

Doğada birimiz hepimiz, hepimiz birimiz için varız. Trophic cascade denen bir olgu var: Belli bir bölgede besin zincirinin en üst halkasında meydana gelen bir değişiklik sonucu, tüm besin zinciri, hatta bölgedeki flora ve coğrafi oluşumlar bile değişime uğrayabiliyor... George Monbiot, aşağıdaki videoda, 70 yıl aradan sonra 1995'te ABD'deki Yellowstone Milli Parkı'na geri getirilen kurtların yarattığı domino etkisinden ve nihayetinde derelerin akışının bile değişmesinden söz ediyor...

Buğday Derneği tarafından, üyelerine dağıtılmak üzere üç ayda bir yayımlanan Ekolojik Yaşam Rehberi'nin son sayısı (Kış 2013) yeni elime geçti. Rehberin bu sayısında Ekolojik Anne köşesine, "Derin'le Deniz'in annesi ve Zehirsiz Ev'in hanımı" sıfatıyla ben konuk oldum...

Eşyalara ikinci, hatta üçüncü, dördüncü bir hayat verme meselesine gönülden inanıyorum, biliyorsunuz. Benim için kullanım değerini kaybetmiş bir eşyanın, henüz faydalı ömrü bitmeden çöpü boylaması fena halde yanlış geliyor. Eşe dosta verdiklerimizin, takas ettiklerimizin yanı sıra bir de bağışlayıp bir daha görmediklerimiz var. "İhtiyaç sahipleri"ne gönderdiklerimiz. Güney Afrika'da, bu tür bağışların alıcılarına alışveriş deneyimi yaşatabilmek ve seçim yapmalarını sağlayabilmek için bir uygulama başlatılmış...

“Kahve taştı, ocak battı.” Şu tarifi yazmaya oturduğumdan beri bu reklam jingleını kafamın içinde çıkarıp atamıyorum. Hatırladınız, değil mi? Bu jingleın ait olduğu ürün, eminim birçoğunuzun evinde var – ya da bir zamanlar oldu. Ovma kremi veya krem yüzey temizleyici adıyla anılan, beyaz, hafif kıvamlı sıvıdan söz ediyorum. Hani ocağı, lavaboyu, küveti temizlerken kullandığımız… Kâğıt mendili markasıyla söylediğimiz gibi, markasıyla andığımız, hatta markasından fiil türettiğimiz…